Η παρβοϊωση (Parvovirus) είναι μια ιδιαίτερα μεταδοτική ιογενής νόσος του σκύλου και θεωρείται εξαιρετικά επικίνδυνη για τη ζωή, ειδικά στα κουτάβια και στους μη εμβολιασμένους σκύλους.
Τι είναι η παρβοϊωση και πώς προσβάλλει τον σκύλο
Η είσοδος του ιού στον οργανισμό γίνεται μέσω ταχέως πολλαπλασιαζόμενων ιικών σωματιδίων, τα οποία προσβάλλουν σοβαρά την εντερική οδό.
Η παρβοϊωση:
-
προκαλεί εκτεταμένες βλάβες στο έντερο
-
προσβάλλει τα λευκά αιμοσφαίρια, αποδυναμώνοντας το ανοσοποιητικό σύστημα
-
στα νεαρά κουτάβια μπορεί να προσβάλει τον καρδιακό μυ, προκαλώντας καρδιακά προβλήματα δια βίου
Συμπτώματα παρβοϊωσης στον σκύλο
Τα πιο συχνά κλινικά συμπτώματα περιλαμβάνουν:
-
έντονο λήθαργο
-
επαναλαμβανόμενους εμέτους
-
απώλεια όρεξης
-
αιματηρή και δύσοσμη διάρροια
Η σοβαρή διάρροια οδηγεί γρήγορα σε αφυδάτωση, η οποία μπορεί να γίνει απειλητική για τη ζωή του ζώου.
Πώς μεταδίδεται η παρβοϊωση
Η παρβοϊωση είναι εξαιρετικά μεταδοτική. Μεταδίδεται:
-
μέσω άμεσης επαφής με τα κόπρανα μολυσμένου σκύλου
-
έμμεσα, μέσω ανθρώπων, ζώων ή αντικειμένων
Ο ιός είναι ιδιαίτερα ανθεκτικός και μπορεί να επιβιώσει στο περιβάλλον για μήνες.
Εντοπίζεται σε:
-
μπολ τροφής και νερού
-
παιχνίδια
-
παπούτσια και ρούχα
-
χαλιά και πατώματα
Είναι σύνηθες οι μη εμβολιασμένοι σκύλοι να μολύνονται σε δημόσιους χώρους, ειδικά σε αστικές περιοχές με μεγάλο αριθμό σκύλων.
Διάγνωση της παρβοϊωσης
Η διάγνωση βασίζεται:
-
στα κλινικά συμπτώματα
-
σε εργαστηριακές εξετάσεις
ELISA (Snap test)
Το τεστ ELISA:
-
ανιχνεύει τον ιό στα κόπρανα
-
πραγματοποιείται στο κτηνιατρείο
-
δίνει αποτέλεσμα σε 10–15 λεπτά
Καθώς δεν είναι 100% αξιόπιστο, συχνά απαιτούνται συμπληρωματικές εξετάσεις και αιματολογικός έλεγχος.
Ποια ζώα κινδυνεύουν περισσότερο
Πιο ευαίσθητα στον ιό είναι:
-
τα κουτάβια
-
τα νεαρά και μη εμβολιασμένα σκυλιά
Η παρβοϊωση προσβάλλει όλα τα μέλη της οικογένειας των Κυνιδών (σκύλοι, λύκοι, αλεπούδες, κογιότ, τσακάλια).
Φυλές με αυξημένο κίνδυνο:
-
Rottweiler
-
Doberman
-
Labrador Retriever
-
American Staffordshire Terrier
-
Γερμανικός Ποιμενικός
Πρόληψη – Εμβολιασμός
Η μόνη αποτελεσματική προστασία από την παρβοϊωση είναι ο σωστός και έγκαιρος εμβολιασμός.
Η παρβοϊωση περιλαμβάνεται στα βασικά εμβόλια σκύλου, συνήθως στο πολυδύναμο πενταπλό (5-σε-1), που προστατεύει από:
-
μόρβα
-
ηπατίτιδα
-
λεπτοσπείρωση
-
παρβοϊωση
-
γρίπη των σκύλων
Ενδεικτικό πρόγραμμα εμβολιασμού
-
1η δόση: 4–6 εβδομάδων
-
επαναλήψεις: κάθε 3–4 εβδομάδες
-
ολοκλήρωση: 16–20 εβδομάδων
-
αναμνηστικό: στον 1ο χρόνο ζωής
Ενήλικοι σκύλοι χωρίς πλήρη εμβολιασμό από κουτάβι πρέπει επίσης να εμβολιάζονται.
Πάντα ακολουθούμε τις οδηγίες του κτηνιάτρου.
(σύμφωνα με τις διεθνείς κατευθυντήριες οδηγίες της WSAVA)
Απολύμανση χώρου και αντικειμένων
Ο παρβοϊός μπορεί να παραμείνει στο περιβάλλον για μήνες.
Ακόμη και με σχολαστική καθαριότητα, είναι δύσκολο να εξαλειφθεί πλήρως.
-
Ανθεκτικός σε πολλά κοινά απολυμαντικά
-
Αποτελεσματικό διάλυμα: 1 μέρος χλωρίνης σε 32 μέρη νερού
-
Χρόνος επαφής: 10 λεπτά
Χρησιμοποιείται για:
-
μπολ τροφής & νερού
-
παιχνίδια
Αν δεν μπορούν να απολυμανθούν, πρέπει να απορρίπτονται.
Οι δύσκολες επιφάνειες (χόρτα, χαλιά, ξύλο) ίσως χρειαστούν επαναλαμβανόμενη απολύμανση ή αντικατάσταση.
Θεραπεία της παρβοϊωσης
❗ Δεν υπάρχουν αντιϊκά φάρμακα που να σκοτώνουν τον ιό.
Η θεραπεία είναι υποστηρικτική και περιλαμβάνει:
-
εντατική νοσηλεία σε κτηνιατρική κλινική
-
ενδοφλέβια υγρά (ορούς)
-
αντιβιοτικά
-
φάρμακα κατά του εμέτου
-
υποστήριξη του ανοσοποιητικού
Η μέση διάρκεια νοσηλείας είναι 5–7 ημέρες και το κόστος μπορεί να είναι σημαντικό.
⚠️ Η θεραπεία δεν είναι πάντα επιτυχής, γι’ αυτό η πρόληψη είναι καθοριστικής σημασίας.
Πότε να επικοινωνήσετε άμεσα με τον κτηνίατρο
Αν παρατηρήσετε:
-
επίμονους εμέτους
-
αιματηρή διάρροια
-
απώλεια όρεξης
-
έντονη κατάπτωση
➡️ επικοινωνήστε άμεσα με τον κτηνίατρό σας.
Η θεραπεία στο σπίτι δεν συνιστάται και μπορεί να αποβεί μοιραία.
Άλλες παθήσεις με παρόμοια συμπτώματα
Αιματηρή διάρροια ή εμετοί μπορεί να οφείλονται και σε:
-
εντερικά παράσιτα
-
άλλους ιούς
-
κολίτιδα από στρες ή διατροφή
-
ξένα σώματα (π.χ. κόκαλα)
-
γαστρίτιδα
Η σωστή διάγνωση απαιτεί κτηνιατρική εξέταση.
Πίνακας Περιεχομένων